سفارش تبلیغ

ثبت شرکت
صبا

فصل سکوت

نور زهرا (س) از نور خداوند

»کونها شفیعة کبرى یوم القیامة لشیعتها و محبیها کابیها و بعلها و بنیها« 

بزرگترین مقام شفاعت را در روز قیامت حضرت فاطمه (س) همسان با پیامبر(ص) و حضرت علی (ع)حائز می باشد بلکه می توان گفت حضرت فاطمه را در این رتبه و مقام امتیازاتی است مخصوص به خود و بی نظیر.

جابربن عبدالله می گوید: از امام صادق (ع) پرسیدم که چرا فاطمه زهرا نامیده شد ؟ امام فرمودند:برای اینکه خدای عزوجل او را از نور عظمت خودش آفرید .

پس همین که آن نور تابید آسمانها و زمین به نورش روشن شد . دیدگان فرشتگان را فرا گرفت و ملائکه به سجده افتادند و گفتند:معبودا ! این چه نوریست ؟ به ایشان وحی شد این نور از نور من است . آن را از عظمت خودم پدید آوردم و در آسمان ساکن کردم . او را از صلب پیغمبری از پیغمبرانم برون آوردم که او را بر مقام انبیاء برتری دهم و از آن نور پیشوایانی را برون کنم و همانا آن امر مرا اجرا کنند و به سوی من راهنمایی کنند و آنها را از خلفاء خودم در زمین بعد از انقضاء وحیم قرار می دهم .

آری ! چون زهرا(س) برای یازده حجت و انوار حق ظرفی است که نورش از انوار درخشنده تر است و این منقبت می رساند که مقام زهرا (س) از مریم بالاتر است .

انتقال نور حضرت فاطمه (س)

پیامبر فرمودند : پس از اینکه خداوند آدم را آفرید ، مرا از صلب او بیرون کرد آن نور را سیب گردانید در بهشت و جبرئیل آن را برای من آورد و گفت :ای محمد! این سیبی است از بهشت که خدای عزّوجل به سوی تو هدیه فرستاده است ،آن را گرفتم و به سینه چسباندم . گفت :ای محمد! خداوند جلّ جلاله می فرماید آن را بخور . سیب را شکافتم نوری ساطع شد فرمود:آن نور در آسمان منصوره و در زمین فاطمه نامیده شد .

«لانّها فطمت شیعتُها من النّار و فُطِمَ اعدائها عن حُبّها و هی فی السَّماء المنصورة و ذلک قول الله عزّوجل و یومُئذٍ یفرحُ المومنؤن بنصرالله یَنصرُ من یَّشاء »

آن مخدّره پیروانش را از آتش جدا می کند و دشمنانش از محبت او جدا می شوند .ایشان در آسمان منصوره نامیده شد.و آن یاری خداوند است روزی که مؤمنین به یاری خدا شاد می شوند و او یاری می کند هرکه را خواهد ،یعنی یاری فاطمه برای دوستانش.                                                                                                                                                                     


برندگان و بازندگان

همه ما وقتی که به دنیا می آییم وارد صحنه یک مسابقه بزرگ می شویم ، مسابقه ای که همه در آن شرکت می کنندو نتیجه آن را اعمال و رفتار ما تعیین می کند و روزی عده ای جزء برندگان و عده ای نیز هم در دسته بازندگان قرار خواهیم گرفت .

برنده،می داند به خاطر چه چیزی پیکار کند و بر سر چه چیزی توافق نماید.بازنده،آنجا که باید،سازش میکند،و به خاطر چیزی که ارزش ندارد، مبارزه می کند .«یأَیُهَا اَلَّذِینَ ءَامَنُوا اتَّقَوا اَللهَ وَاَبتَغُوا إلَیهِ اَلوَسِیلَةَ وَ جَهِدُوا فِی سَبیلِهِ لَعَلَّکُم تُفلِحُونَ ؛ای کسانی که ایمان آورده اید ! از خدا بترسید و به او تقرب جوئید و در راهش جهاد کنید،باشد که رستگار گردید» (مائده 35)

برنده با جبران اشتباهش، تأسف و پشیمانی خود را نشان می دهد؛بازنده،می گوید؛ "متاسفم"، امادر آینده اشتباه خود را تکرار می کند . امام علی (ع) در مناجات تابئین می فرمایند: « الهی انت الذی فتحت لعبدک بابا الی عفوک سمیته التوبة فقلت توبوا الی الله توبة نصوحا، فما عذر من اغفل دخول الباب بعد فتحه; معبود من! تو کسی هستی که به روی بندگانت دری به سوی عفوت گشوده‏ای و نامش را توبه نهاده‏ای، و فرموده‏ای باز گردید به سوی خدا و توبه کنید، توبه خالص! حال که این در رحمت‏باز است، عذر کسانی که از آن غافل شوند چیست؟‏»

« لَیْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِینَ یَعْمَلُونَ السَّیَِّاتِ حَتىَّ إِذَا حَضرََ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ إِنىّ‏ِ تُبْتُ الَْانَ وَ لَا الَّذِینَ یَمُوتُونَ وَ هُمْ کُفَّارٌ  أُوْلَئکَ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِیمًا; توبه کسانی که کارهای بدی انجام می‏دهند و هنگامی که مرگ یکی از آنها فرا رسد می‏گوید: الآن توبه کردم، پذیرفته نیست و نه توبه کسانی که در حال کفر از دنیا می‏روند ( و در عالم برزخ توبه می‏کنند) اینها کسانی هستند که عذاب دردناکی برایشان فراهم شده است!» سوره نساء، آیه‏18

برنده در کارها و مشکلات شکیبایی و صبر نشان میدهد و بازنده کارهایش را با عجله انجام می دهد «فَاصْبرِْ کَمَا صَبرََ أُوْلُواْ الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَ لَا تَسْتَعْجِل لهَُّمْ؛سفیران آسمانی از برترین بردباران روزگارند که همواره نقش آفرین آزمایشات سنگین زمانه بوده اند و شریک غمهای دیگران بوده و سنگ صبور رنجدیدگان عصر می بودند که اگر اوراق خاطرات آن حضرات عظام را بررسی نمایید متوجّه مصائب جانکاه مصلحان عالم بشریّت می شوید که چسان همچون کوه،  برافراشته و با استواری تمام در مقابل ناملایمات ایستادگی می نمودند.» (احقاف 35)

برنده در کارها با دیگران مشورت می کند و بازنده از مشورت کردن امتناع می کندفَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّهِ لِنتَ لَهُمْ وَلَوْ کُنتَ فَظًّا غَلِیظَ الْقَلْبِ لاَنفَضُّواْ مِنْ حَوْلِکَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِی الأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَکَّلْ عَلَى اللّهِ إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ الْمُتَوَکِّلِینَ؛ به (برکت) رحمت الهی، در برابر آنها ( مردم) نرم (و مهربان شدی)! و اگر خشن و سنگدل بودی، از اطراف تو، پراکنده می‏شدند. پس آنها را ببخش و برای آنها آمرزش ‍ بطلب! و در کارها، با آنها مشورت کن! اما هنگامی که تصمیم گرفتی، (قاطع باش! و) بر خدا توکل کن! زیرا خداوند متوکلان را دوست دارد.»( آل عمران 159)

برنده در تمام به عهد و امانات خود وفا می کند و بازنده عهدها و امانتهای خود را رعایت نمی کند.

«وَ أَوْفُواْ بِعَهْدِ اللَّهِ إِذَا عَاهَدتُّمْ وَ لَا تَنقُضُواْ الْأَیْمَانَ بَعْدَ تَوْکِیدِهَا وَ قَدْ جَعَلْتُمُ اللَّهَ عَلَیْکُمْ کَفِیلاً  إِنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ مَا تَفْعَلُون‏؛ چون با خدا پیمان بستید بدان وفا کنید و چون سوگند اکید خوردید آن را مشکنید، که خدا را ضامن خویش کرده‏اید و او مى‏داند که چه مى‏کنید.» (نحل91)

برنده  چون مالى به دستش افتد  انفاق می کند و بازنده بخل مى‏ورزد.

«أَمَّا مَنْ أَعْطَى‏ وَ اتَّقَى،وَ صَدَّقَ بِالحُْسْنىَ،فَسَنُیَسِّرُهُ لِلْیُسْرَى‏،وَ أَمَّا مَن بخَِلَ وَ اسْتَغْنىَ،وَ کَذَّبَ بِالحُْسْنىَ‏،فَسَنُیَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى‏،وَ مَا یُغْنىِ عَنْهُ مَالُهُ إِذَا تَرَدَّى‏، ما کسى که بخشایش و پرهیزگارى کرد، و آن بهترین را تصدیق کرد، پس براى بهشت آماده‏اش مى‏کنیم. اما آن کس که بخل و بى نیازى ورزید،و آن بهترین را تکذیب کرد، او را براى دوزخ آماده مى‏سازیم. و چون هلاکش دررسد، دارایى‏اش به حالش سود نبخشد.»(لیل آیات 5تا 11)

برنده در تمام کارها به خدا توکل می کند و بازنده توکل را فراموش می کند. « وَ یَقُولُونَ طاعَةٌ فَإِذا بَرَزُوا مِنْ عِنْدِکَ بَیَّتَ طائِفَةٌ مِنْهُمْ غَیْرَ الَّذی تَقُولُ وَ اللَّهُ یَکْتُبُ ما یُبَیِّتُونَ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ تَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ وَ کَفى‏ بِاللَّهِ وَکیلاً ، مى‏گویند: فرمانبرداریم. و چون از نزد تو بیرون شوند گروهى از ایشان به شب خلاف آنچه تو مى‏گویى اندیشه‏اى در دل مى‏پرورند. و خدا آنچه را شب در خاطر گرفته‏اند مى‏نویسد. پس، از ایشان اعراض کن و بر خداى توکل کن که او کارسازى را کافى است.» (نساء 81)

برنده، ازمیان روی و نرمش خوداحساس قدرت می کند و با همه به عدالت رفتار میکند؛بازنده،هرگزمیانه رو و معتدل نیست گاهی ازموضع ضعف،و گاهی همچون ستمگران فرودست رفتار می کند.

«یَأَیهَُّا الَّذِینَ ءَامَنُواْ کُونُواْ قَوَّامِینَ لِلَّهِ شهَُدَاءَ بِالْقِسْطِ  وَ لَا یَجْرِمَنَّکُمْ شَنََانُ قَوْمٍ عَلىَ أَلَّا تَعْدِلُواْ  اعْدِلُواْ هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى‏  وَ اتَّقُواْ اللَّهَ  إِنَّ اللَّهَ خَبِیرُ  بِمَا تَعْمَلُونَ؛اى کسانى که ایمان آورده‏اید، براى خدا، حق گفتن را بر پاى خیزید و به عدل گواهى دهید. دشمنى با گروهى دیگر وادارتان نکند که عدالت نورزید. عدالت ورزید که به تقوى نزدیکتر است و از خدا بترسید که او به هر کارى که مى‏کنید آگاه است. »(مائده 8)

پیامبر (ص) می فرمایند«ای مردم !در روز قیامت هیچ عذری بین من و خدا ندارید و بدانید که عمل من برای من است و عمل شما برای شما است .»  


صراط

    نظر

صراط در لغت به معنی راه است .و یکی از چیزهایی است که اعتقاد به آن واجب است . صراط پلی است که بر روی جهنم کشیده شده است و تا کسی از آن عبور نکند به بهشت نمی رود .صراط در آخرت نمونه صراط مستقیم دنیا است که دین حق و راه ولایت و مطابعت حضرت علی (ع) و ائمه طاهرین از ذریه او است .کسانی که در دنیا به صراط راست بوده اند در آخرت هم ازصراطی که روی جهنم است مستقیم و سالم عبور خواهند کرد .فردای قیامت همه چه بهشتی و چه جهنمی باید از این راه که هفت عقبه و هر عقبه هزار فرسخ است و در هر عقبه هزار ملک مأمور ند ،باید عبور کنند .

عقبه اول:الرحم و الامانة و الولایة

در این عقبه از امانتداری و ولایت حضرت علی (ع) و اولاد او و صله رحم سؤال می شود.

 پیامبر (ص) فرمودند :« ما ثَبّتَ اللَّهُ حُبَّ علیٍّ فی قلبِ مؤمن فَزلَّتْ به قدمٌ إلّا ثَبّتَ اللَّهُ قَدَماً یومَ القیامةِ على‏ الصِّراطِ ، هر گاه خداوند عشق و دوستى على را در دل مؤمنى استوار سازد و با این حال قدمش بلغزد (خطایى از او سر زند) در روز قیامت قدمش را بر صراط استوار نگه دارد.»

در قرآن آمده است:«هَلْ یَنظرُونَ إِلا أَن تَأْتِیَهُمُ الْمَلَئکَةُ أَوْ یَأْتىَ رَبُّک أَوْ یَأْتىَ بَعْض ءَایَتِ رَبِّک یَوْمَ یَأْتى بَعْض ءَایَتِ رَبِّک لا یَنفَعُ نَفْساً إِیمَنهَا لَمْ تَکُنْ ءَامَنَت مِن قَبْلُ أَوْ کَسبَت فى إِیمَنهَا خَیراً قُلِ انتَظِرُوا إِنَّا مُنتَظِرُونَ، آیا جز این انتظار دارند که فرشتگان مرگ به سراغشان بیایند، یا خداوند (خودش ) به سوى آنها بیاید (چه انتظار محالى ؟!) یا پاره اى از آیات پروردگار (و نشانه هاى رستاخیز) اما آن روز که این آیات و نشانه ها تحقق پذیرد ایمان آوردن افرادى که قبلا ایمان نیاورده اند[و اقرار به پذیرش ولایت انبیاء و اوصیاء و امیرالمومنین]و یا عمل نیکى انجام نداده اند سودى به حالشان نخواهد داشت ، بگو (اکنون که شما چنین انتظارات غلطى دارید) انتظار بکشید ما هم انتظار (کیفر شما را) مى کشیم !» انعام 158

آن کسی که از برادرانش ،پدر و مادرش قطع رحم در دنیا دارد از کوتاهی عمر و رفتن برکت از مال در آخرت هم در اولین عقبه وارد می شود و بازخواست می شود . پس صله رحم را در دنیا ترک نکنید .

پیامبر (ص) فرمودند:« لَیس مِنّا مَن یُحَقِّرُ الأمانةَ حتّى‏ یَسْتَهلِکَها إذا اسْتُودِعَها،از ما نیست آن که امانت را بى‏اهمیت شمارد و بدین سبب امانتى را که به او سپرده شده ضایع گرداند.»

عقبه دوم :الصلوة

از عقبه اول که با ولایت حضرت علی(ع) و رد امانت و صله رحم رد شد به عقبه نماز می رسد . از نمازهای واجب یومیه سؤال می شود .چنانچه پیامبر (ص) فرمودند: «اولین عمل بنده که روز قیامت بدان رسیدگی می‌شود نماز اوست و اگر پذیرفته شد بقیه اعمال او نیز بررسی می‌شود ولی اگر نمازش پذیرفتم نشد به اعمال دیگرش هم وقعی نمی‌نهند.»

همچنین می فرمایند هر کس به این پنج نماز پایبند باشد برایش فرداى قیامت نور و برهان و نجات خواهد بود. کسى به آن پایبند نباشد برایش نه نور است و نه برهان و نه نجات . او همراه قارون، فرعون ، هامان و ابى پسر خلف در دوزخ خواهد بود.»

عقبه سوم :خمس و زکات

اگر کسی به اندازه یک درهم از خمس یا زکات او مانده باشد در این عقبه جلوی وی را خواهند گرفت و بازخواست می کنند . و فرقی هم بین زکات مال و زکات بدن نیست . شب عید فطر باید زکات بدن را از مال خود خارج کرد .امام صادق (ع) می فرمایند :«سخت ترین حال مردم در قیامت وقتی است که مستحقین به خمس برخیزند و مطالبه حق خود را از کسانی که به آنها نرسانید ، بنمایند »

عقبه چهارم :روزه

روزه گرفتن در ماه رمضان در این عقبه مورد سؤال قرار می گیرد .«الصوم جنة من النار،روزه سپری در مقابل آتش است.»پیامبر (ص) فرمودند:«در بهشت دری است که به آن الرّیان گویند که هیچ کس از آن در وارد نمی شود جز روزه داران .»روزه دار دو خوشحالی دارد . یکی هنگام افطار و دیگری هنگامی که می خواهد از صراط عبور کند و به لقاء پروردگارش برسد .

عقبه پنجم: حج

کسی که در عمرش شرایط استطاعت در اوجمع شده و حج نرفته باشد در این عقبه نگاهش می دارند و در قرآن کریم آمده است:« وَلِلّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَیْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَیْهِ سَبِیلاً وَمَن کَفَرَ فَإِنَّ الله غَنِیٌّ عَنِ الْعَالَمِینَ ، و براى خدا بر مردم است که آهنگ خانه [او] کنند، آنها که توانایى رفتن به سوى آن دارند. و هر کس کفر ورزد [و حج را ترک کند،به خود زیان رسانده‏]،خداوند از همه جهانیان‏، بى‏نیاز است.» آل عمران، 97

عقبه ششم : طهارت

در این روایت از ابن عباس نقل شده است که منظور از طهارت وضو ، غسل و تیمم است و منظور از طهارت مطلق طهارتهایی است که خانم ها باید مواظب باشند.

عقبه هفتم : مظالم

 این عقبه را عقبه عدل که حق الناس هم گفته می شود و در قرآن کریم تعبیر به مرصاد یعنی «کمین گاه» و در اینجا اگر کسی بی جا به کس دیگر زده باشد پانصد سال در آنجا نگه داشته می شود و برای یک سیلی ناحق استخوانهایش را خرد می کنند .